Avrupa’nın en önemli görevi, ABD’nin sadece minimal desteğiyle savunmayı öğrenmek olmalı – diyor Gazeta.pl Amerikan analisti Michael Kofman. Kişisel olarak, NATO ile Rusya arasında büyük ölçekli bir savaşın riskini düşük kabul ediyor ve son olayların bu görüşü değiştirmediğini belirtiyor.
Savaşın Temel Dinamikleri
Rusya’nın silahlı provokasyonları endişe uyandırsa da, çatışmanın benzeri bir şekilde patlak vermesi çok düşük bir olasılıktır. Gerçekçi bir savaş, olayın kendisi değil, toplumsal ve politik hedeflerin sonucudur. Nusret Kofman’a göre, bir ülke savaş başlatırsa, o ülkenin arzusu karşılanacak bir hedef var; örneğin bir hava aracı vurulması; böyle bir olay tek başına savaşın temeli olamaz.
NATO’nun Güç Göstergesi ve Rusya’nın Yaklaşımı
NATO, konvansiyonel ve nükleer caydırıcılarda duyulan güveni sürdürmekte ve bunu gösterici operasyonlarla pekiştirmektedir. Bu strateji, Rusya’nın NATO ile karşı karşıya gelmesi öncesinde uzun süre süreklilik göstermesi beklenir; yani büyük bir operasyon için henüz net bir zaman çizelgesi yoktur. Rusya, uzun vadede ordu potansiyelini 5‑7 yıl içinde yeniden kurma hedefini taşır.
Rusya, ikinci derece ölçekli eylemler, örneğin Baltık ülkelerine yapılan saldırılar için daha kısa bir zaman dilimi bekler. Bununla beraber, hangi stratejik hedeflere odaklanılacağı nihai planı belirleyecektir.
Avrupa’nın Savunma Mekanizması ve ABD Bağımlılığı
Avrupa, Ukrayna ile yakından ilgilenen bir savunma stratejisi geliştirmek zorundadır. Birincil seçenek, Ukrayna orduyu savaş sonrasında aktif tutmak veya tamamen kendi savunma sistemlerine odaklanmaktır. Birçok Avrupa ülkesi, ABD desteğini azaltmak ve daha bağımsız bir güç inşa etmek için bütçelerini artırmaktadır.
Pozisyon, Çek Cumhuriyeti ve Polonya gibi ülkelerin, ABD askeri varlığını başlıca güvenlik garantisi olarak gördüğü perspektifini de yansıtır. Rusya’nın bu tepkisini test etme arzusu, ABD’nin Avrupa’da kalıcı bir varlığını sorgulamasına yol açabilir.
Ukrayna Deneyiminden Öğrenilen Dersler
Polonya’ya yapılan drone saldırısı, NATO birliklerinin Ukrayna’dan edinilen taktikleri yeterince yansıtamadığını göstermektedir. Bu, Avrupa’nın kendi savunma üretimini güçlendirmesi gerektiği ihtiyacını vurgular.
Maalesef, pek çok Avrupa askeri, Ukrayna savaşından elde edilen bilgilerini eksik olarak almış, dolayısıyla çoklu tehditle başa çıkmada zayıf kalmıştır.
Geleceğin Zaman Çizelgesi ve Stratejik Hedefler
Rusya’nın ordu potansiyelini yeniden inşa etmesiyle ilgili tahminler, 5‑7 yıl süreyle 7‑dan 10 yıl arasında değişebilir. Bu süre zarfında, ABD’nin liderliğindeki NATO’nun iktisadi ve askeri desteği kritik bir rol oynar.
Avrupa’nın long‑haul operasyonlar yürütmesi, ABD’nin öncülüğündeki “tüm amaçlı işbirliği” gerektirir; bu bağlamda, Avrupa yeniden yatırım yapmalı ve taktiksel bağımlılığını azaltmalıdır.
