Yüksek İdare Mahkemesi, bir vergi mükellefinin miras ve hediye vergisi indiriminden yararlanma talebini değerlendirirken, darcıncanın parasının kullanılmasına rağmen ödemenin alıcı tarafından yapılması durumunda vergi idarelerinin bu istisnayı engelleyip engelleyemeyeceği konusunda şüpheye düştü. Mahkeme, söz konusu düzenlemenin Polonya Anayası’na uygunluğunu sorguladı. Soru, vergi hukukunda ödeme yöntemine bağlı uygulama farklılıklarının hukuki sonuçlarına işaret ediyor.
Mahkemenin Temel Sorusu
Yüksek İdare Mahkemesi’nin hâkim heyeti, vergi idarelerinin darcıncanın parası olmasına rağmen ödemenin alıcı (obdarowana) tarafından yapılması halinde, miras ve hediye vergisi kanununun 4a maddesinin 1. fıkrasının 2. bendindeki vergi istisnasını geçerli bir şekilde engelleyip engellemediğini değerlendirmektedir. Bu durum, darcıncanın ödeme yükümlülüğüne rağmen işlemi alıcıya bırakmasıyla ortaya çıkmaktadır.
Anayasal Şüphenin Kaynağı
Vergi mükellefinin davasını inceleyen temyiz mahkemesi, ilgili hükmün Polonya Anayası’na uygunluğu konusunda ciddi bir şüpheyle karşılaştı. Mahkeme, darcıncanın finansal kaynaklarının kullanılmasına karşın ödemenin üçüncü kişi tarafından yapılması durumunda vergi istisnasının uygulanamamasının temel haklar açısından bir sorun teşkil edip etmeyeceğini araştırma gereği duydu.
Vergi İstisnasının Uygulama Sınırları
Söz konusu istisna, miras ve hediye vergisi kanununda öngörülen temex bir düzenleme olup, darcıncanın doğrudan ödeme yapması halinde geçerli kılınmaktadır. Mahkemenin sorguladığı kritik nokta ise; finansal kaynak sahibi olan darcıncın, ödemeni alıcı üzerinden gerçekleştirmesi durumunda vergi idarelerinin bu istisnanın kapsamını daraltıp daraltamayacağıdır.
Kaynak : GazetaPrawna